Dzięki profilowi Pink Floyd Research Group do sieci trafił fragment koncertu Pink Floyd z 1977 roku w USA.
Niedawno na profilu Pink Floyd Research Group pojawiło się video przedstawiające fragment koncertu Pink Floyd z trasy „In The Flesh” zagranej po wydaniu albumu „Animals” z 7 maja 1977 roku. Nagranie przedstawia krótki fragment koncertu i zawiera kolejno: „Wish You Were Here” (fragment trwający około minuty), „Shine On You Crazy Diamond (part VI-IX)” oraz „Money”.
Kilka słów na temat wspomnianego video
Video zostało zamieszczone w serwisie Youtube przez Pink Floyd Research Group, która się zajmuje archiwizowaniem nagrań Pink Floyd. Na scenie widać 6 osób. Prócz podstawowego składu, który tworzyli David Gilmour (gitara, śpiew), Roger Waters (gitara basowa, śpiew), Rick Wright (instrumenty klawiszowe) oraz Nick Mason (perkusja) na scenie dodatkowo widoczni są Snowy White (gitara) oraz Dick Perry (saksofon). Ten drugi pojawił się gościnnie na albumie „Dark Side of the Moon”.
To nagranie jest absolutnie niewiarygodne, bez dwóch zdań. To nie tylko pierwsze naprawdę dobre nagranie ich wykonania utworu Wish You Were Here z 1977 roku, ale także zawiera niesamowite ujęcia z części szóstej; świetne ujęcia wszystkich sześciu członków na scenie (w tym gitarzysty Snowy White’a i saksofonisty Dicka Parry’ego); niesamowite ujęcia Davida wykonującego solo slide w częściach 6-9; przejścia między partiami; pełną sekcję wokalną z części siódmej; fajne ujęcia z części 6-9 i Money; całe solo saksofonowe Dicka Parry’ego w Money; oraz absolutnie niesamowite zbliżenia Gilmoura śpiewającego i grającego Money. Można tak wymieniać bez końca.
– tak mówią o nagraniu przedstawiciele Pink Floyd Research Group
Pink Floyd – podstawowe informacje
Zespół Pink Floyd powstał w drugiej połowie lat 60-tych z inicjatywy Syda Barretta (gitara, śpiew). Poza Sydem Barrettem grupę tworzyli Roger Waters (gitara basowa, śpiew), Rick Wright (instrumenty klawiszowe, śpiew) oraz Nick Mason. Pierwszym singlem grupy był „Arnold Layne” (z „Candy and the Currant Bun” na stronie B). Utwór ze strony B singla musiał mieć zmieniony tekst, gdyż jego pierwotna wersja traktowała o narkotykach. Największym przebojem grupy w tym okresie był kolejny singiel „See Emily Play„. Skład ten nagrał debiutancki album „The Piper At The Gates of Dawn„. Wkrótce zaczęły się problemy z Sydem Barrettem, u którego uzależnienie od narkotyków wzięło górę. Z początkiem 1968 roku zastąpił go David Gilmour, a nieco wcześniej zespół zabrał się za nagrywanie muzyki na drugi album „A Saucerful of Secrets„. Po zmianie składu początkowo grupa sprawiała wrażenie zagubionej muzycznie, lecz z czasem wykrystalizował się jej właściwy styl.
Największym dziełem zespołu jest wydany w 1973 roku album „The Dark Side of the Moon„. Podczas prac nad tym wydawnictwem zaczął się pojawiać w zespole konflikt pomiędzy Davidem Gilmourem, a Rogerem Watersem. Druga połowa lat 70 to okres kolejnych monumentalnych albumów: „Wish You Were Here” (1975), „Animals” (1977) i „The Wall” (1979). Podczas prac nad pierwszym z wymienonych kolegów w studio odwiedził Syd Barrett. Album „The Wall” był ostatnim nagranym w dotychczasowym składzie. Podczas prac nad tym albumem z grupy został usunięty Rick Wright (do końca trasy koncertowej promującej ten album był na prawach muzyka gościnnego), a nagrana w 1983 roku płyta „The Final Cut” była ostatnią zrealizowaną z Rogerem Watersem. Wydawnictwo to jest bardziej solowym albumem Watersa, do którego zostali dopuszczeni pozostali muzycy grupy.
W 1985 Roger Waters opuścił Pink Floyd próbując jednocześnie rozwiązać zespół, co się skończyło batalią sądową z pozostałymi muzykami (przegraną przez Watersa). Wkrótce potem David Gilmour i Nick Mason przystąpili do nagrywania kolejnego albumu grupy, a do zespołu w tym czasie powrócił Rick Wright. Nagrany w tym składzie album „A Momentary Lapse of Reason” ukazał się w 1987 roku. Trasę koncertową po wydaniu tego albumu dokumentuje „Delicate Sound of Thunder” z 1988 roku. W 1990 roku grupa wystąpiła ma festiwalu w Knebworth podczas deszczowej aury. Kiedy w 1993 roku pojawiła się informacja, że Pink Floyd nagrywa kolejny album, wiele wydawnictw zostało przesuniętych. Album „The Division Bell” ukazał się pod koniec marca 1994 roku i jest on ostatnim studyjnym albumem grupy. Podczas trasy koncertowej zespół do repertuaru włączył „Astronomy Domine” z pierwszego albumu, a z czasem zaczął grać „Dark Side of the Moon” w całości na żywo. Dokumentacją tego okresu jest album koncertowy „Pulse„. W 1996 roku zespół wstąpił do Rock and Roll Hall of Fame. 2 lipca 2005 roku oryginalny skład Pink Floyd z Rogerem Watersem wystąpił na jedynym koncercie – w ramach „Live 8„. Do reaktywacji grupy jednak nie doszło. Jest to zarazem ostatni występ Pink Floyd. Pod koniec 2014 roku ukazał się album „Endless River” zawierający odrzuty z „The Division Bell„. Album jest w większości instrumentalny. Wyjątkiem jest zamykający wydawnictwo utwór „Louder Than Words„. 7 kwietnia ukazał się utwór „Hey, Hey, Rise Up!” nagrany przez pozostałych muzyków Pink Floyd z gościnnym udziałem Andrija Chływniuka z zespołu Boombox i jest to jak dotąd ostatni przejaw działalności zespołu.