Wolfpack Heading Nowhere zagrał swój pierwszy w historii koncert 17 lipca na Castle Party 2026 w Bolkowie. Zespół muzyków znanych z Owls Woods Graves, Stellar Blight, Shodan i Hellfuck promował debiutancki album inspirowany gotyckim metalem lat 90.
Castle Party 2026 odbyło się w dniach 16-19 lipca w Bolkowie. W programie festiwalu znaleźli się m.in. Moonspell, Tribulation, Diary of Dreams, Hocico, Cold Cave, Merciful Nuns, Rotersand, SKÁLD, Traitrs, Rein, Rue Oberkampf, Wolvennest i Thy Worshiper.
Wolfpack Heading Nowhere z pierwszym koncertem na Castle Party 2026
Wolfpack Heading Nowhere rozpoczął koncertową historię od występu na Castle Party 2026 w Bolkowie. Zespół zagrał w piątek 17 lipca, prezentując materiał ze swojego debiutanckiego albumu. Skład tworzą muzycy kojarzeni z Owls Woods Graves, Stellar Blight, Shodan i Hellfuck. Grupę powołali do życia gitarzysta Sz. oraz basista Arma, a dołączyli do nich wokalista Res i perkusista KwB. Od początku działalności formacja odwołuje się do estetyki mrocznego rocka i metalu gotyckiego lat 90., wskazując wśród inspiracji Type O Negative, The Cult, Paradise Lost oraz Tiamat.
Wolfpack Heading Nowhere debiutancki album wydał nakładem Piranha Music
Debiutancki album zatytułowany „Wolfpack Heading Nowhere” ukazał się nakładem Piranha Music i jest dostępny na płycie CD oraz w serwisach streamingowych. Materiał zawiera siedem kompozycji utrzymanych w stylistyce klasycznego rocka, metalu gotyckiego i atmosferycznych brzmień. Pierwszą zapowiedzią wydawnictwa był singiel „Over The Tide”, opublikowany wraz z teledyskiem. Utwór promował album, który ukazał się 8 maja 2026 r. W zapowiedzi premiery zwracano uwagę na połączenie doomowych zwolnień, melodyjności i radiowej przebojowości, szczególnie słyszalne właśnie w „Over The Tide”.
Gotycki metal lat 90. wraca w materiale Wolfpack Heading Nowhere
Muzyka Wolfpack Heading Nowhere została oparta na ciężkich gitarach, melancholijnych melodiach i klimacie charakterystycznym dla gotyckiego metalu oraz rocka lat 90. Zespół nie ogranicza się jednak do samego odtwarzania dawnej estetyki. Materiał łączy inspiracje Type O Negative, Paradise Lost, Tiamat i The Cult z własnym charakterem grupy oraz współczesnym podejściem do produkcji. Efektem jest siedem utworów opartych na atmosferyczności, klasycznym rockowym brzmieniu i mrocznej melodyce.